Weliswaar is er een verbetering in de afhandeling, stelt de Europese Rekenkamer, maar die volstaat allerminst. De tekortkomingen bij het opsporen, melden en corrigeren van fraude zijn evident: te weinig regels voor terugvordering en gebrekkige naleving en rapportage daarvan.

“De auditors stelden vast dat de hoge vereisten van de EU voor de fraudebestrijdingssystemen van de lidstaten, zoals vastgelegd in de RRF-verordening, niet voldoende gedetailleerd waren. De Commissie heeft vervolgens maatregelen genomen om de vereisten door middel van bilaterale financieringsovereenkomsten aan te scherpen.

Toch waren de vereisten toen nog steeds niet duidelijk genoeg wat betreft de aard van de nationale fraudebestrijdingscontroles. Haar controles van de nationale systemen kunnen wel bijdragen tot verbeteringen, maar wat de RRF betreft liet haar controle te wensen over.

Zo heeft zij niet de verantwoordelijkheden van alle nationale RRF-autoriteiten volledig onder de loep genomen. Bovendien heeft de Commissie in tien landen haar controles pas na de eerste ronde uitbetalingen afgerond, terwijl ze destijds nog onvoldoende bewijs had dat de nationale fraudebestrijdingssystemen doeltreffend functioneerden.”

De belangrijkste punten uit het complete verslag van februari 2026:

• Omvang van RRF-fraude kan niet nauwkeurig worden bepaald
• Fraudebestrijdingsvereisten voor de lidstaten zijn niet duidelijk genoeg
• Veel lidstaten maken onvoldoende gebruik van datamining voor het opsporen van fraude
• Teruggevorderde frauduleuze bedragen hoeven niet te worden teruggestort in de EU-begroting

Nederland heeft de minste fraudemeldingen

Het bericht Rekenkamer: slappe aanpak fraude met coronagelden verscheen eerst op Accounting.nl.

Daartoe is afgelopen week een motie aangenomen van de Kamerleden Tom van der Lee (GroenLinks-PvdA) en Nathalie van Berkel (D66). Na een initiatief van de Eerste Kamer stemt de Tweede Kamer in met deze oplossing voor geconstateerde tekortkomingen in het controlebestel.

Beide Kamers zijn nu akkoord met door de commissie-Slootweg uitgewerkte samenvoegingsvariant die tot een meer onafhankelijke controle moet leiden die voldoet aan internationale standaarden.

Volgens de Rekenkamer wordt het controlewerk van de accountants ook doelmatiger, goedkoper, sneller en beter. Aanleiding is een peer review geweest van internationale collega’s van de Algemene Rekenkamer in 2021. Daar rolden een aantal aanbevelingen uit.

“Kern van het gevraagde transitieplan is een uitwerking op basis van de samenvoegingsvariant uit het rapport-Slootweg, inclusief een zorgvuldige inrichting van de Algemene Rekenkamer na integratie van de accountantscontrole. Voorts een helderere positionering van de ADR als interne auditor van het Rijk…

Het doel is om het transitieplan bij voorkeur in het eerste kwartaal en in ieder geval vóór de zomer van 2026 aan het parlement toe te sturen. Daarin zal ook een indicatieve planning staan. Volgens het rapport-Slootweg is de doorlooptijd van het transitieproces ongeveer twee jaar.”

Het bericht Rijkscontrole ADR naar  Algemene Rekenkamer verscheen eerst op Accounting.nl.