De VEB stelde 21 vragen, vanuit argwaan dat aandeelhouders onvoldoende geïnformeerd zijn over de financiële huishouding van OCI: “De jaarcijfers van OCI werpen een ander licht op eerder door OCI gecommuniceerde verwachtingen en roepen veel nieuwe vragen op. De onderneming schermt met diverse complexe arrangementen rond eerdere transacties waarvan alleen intern de details bekend zijn. Waar beleggers hoopten op meer duidelijkheid, nemen de onzekerheden juist toe.”

Met name inzake de nasleep van de verkoop van een belang in kunstmestbedrijf Fertiglobe is er onduidelijkheid. Bij de jaarcijfers kwam OCI plotseling met een andere inschatting van de omvang risico’s rond Fertiglobe.

PwC zegt op accountant.nl dat indien er nog punten onbeantwoord blijven in de publicatie van de jaarrekening, dat ze hierover graag
verder spreken tijdens de algemene vergadering van aandeelhouders van OCI. Gezien de strakke regels omtrent geheimhouding is het echter niet te verwachten dat PwC iets zal zeggen tegen de wens van de onderneming in.

Het bericht PwC probeert wit voetje bij OCI aandeelhouders te halen verscheen eerst op Accounting.nl.

EY is de accountant van Shell sinds 2016, maar ging in de fout. De tekenend accountant werkte langer dan vijf jaar aan de boekhouding van Shell en overtrad de Britse accountantsregels die roulering voorschrijft teneinde de onafhankelijke en kritische blik te garanderen. Hij/zij moet dan tenminste twee jaar niet voor dezelfde klant werken.

Door die fout van EY moesten de jaarcijfers van 2023 en 2024 opnieuw worden bezien en besloot Shell om eens een andere accountant te benoemen. Het gaat om een opdracht van grofweg zo’n 65 miljoen euro.

In oktober 2025 besloot de Britse Financial Reporting Council een onderzoek in te stellen naar de controle door EY van de jaarrekening van Shell over 2024 wegens mogelijke schendingen van de regels inzake de roulatie van auditpartners.

Vandaag bericht Financial Times dat vier partners van EY in december 2025 zijn vertrokken met de mogelijke overtredingen in de controle van Shell als oorzaak. Onder hen waren een partner die juist tot de top van EY was gepromoveerd en Gary Donald, die de Shell-controle leidde.

Eerder al won PwC ASML als nieuwe klant omdat Deloitte al werkte voor Carl Zeiss. ASML bezit een kwart van de aandelen in dochter Carl Zeiss SMT. Ook ABN Amro koos recent voor PwC

Het bericht Foutje Shell met EY levert PwC opdracht op verscheen eerst op Accounting.nl.

De in moeilijkheden verkerende keten van kantoorboekhandels WH Smith vindt dat PwC de accountant moet blijven ondanks dat deze verantwoordelijk was voor een boekhoudkundige blunder.

PwC had een fout in de cijfers van WH Smith niet opgemerkt, waardoor het bedrijf de winst uit zijn Amerikaanse activiteiten met 30 miljoen pond te hoog had opgegeven. De koers daalde daarop in augustus met een veelvoud van dit bedrag: 600 miljoen pond. De klap is nog steeds niet hersteld.

Eerder berichtte Guardian WH Smith probeert om bonussen terug te vorderen van voormalige bestuursleden, nadat bekend werd dat de Britse financiële toezichthouder een formeel onderzoek is gestart.

De voormalige CEO Carl Cowling en financieel directeur Robert Moorhead moeten bonussen over de boekjaren 2023 en 2024 inleveren. In zijn jaarverslag meldde WH Smith dat het Cowling ruim 500.000 pond te veel had betaald aan contante bonussen, naast 60.000 aandelen ter waarde van bijna 400.000 pond tegen de huidige aandelenkoers van het bedrijf. Moorhead kreeg bijna vier ton te veel en bijna 44.000 aandelen.

Het bericht PwC mag blijven na boekhoudblunder verscheen eerst op Accounting.nl.

Het bericht PwC Israël ontvangt forse boete van PCAOB wegens examenfraude verscheen eerst op Accounting.nl.

Met de vele nieuwe richtlijnen rond duurzaamheid, grensoverschrijdende CO₂-taksen en cyberveiligheidsnormen, is het bedrijfsleven in een regelrechte storm van verplichtingen beland. De motivatie achter deze regels is goed, benadrukt Boone, maar de uitvoering laat volgens hem te wensen over. “Bedrijven willen echt wel aan de regels voldoen,” zegt hij. “Maar de bureaucratie is zó complex geworden dat bedrijven moeten kiezen: investeren in hun eigen innovatie, of zich blindstaren op regels waar ze zelf nauwelijks wijs uit raken.”

Boone trekt een schokkende vergelijking met de bekende Laffercurve, waarin belastingen die té hoog zijn de inkomsten doen dalen omdat bedrijven en burgers afhaken. “Voor regelgeving zitten we nu op datzelfde kantelpunt,” stelt hij. Bedrijven worstelen nu om enkel nog te voldoen aan de meest noodzakelijke richtlijnen en kijken voor de rest de andere kant op. Het lijkt een onmogelijke keuze: de beperkte tijd en middelen besteden aan onontwarbare regelpakketten, of zich richten op groei en innovatie. Boone voegt er dreigend aan toe: “Zo’n keuze kan je in alle redelijkheid niet neerleggen bij de ondernemingen.”

Wat écht schokt, is dat uitgerekend PwC, dat stevig verdient aan het adviseren en controleren van bedrijven rond deze regels, aangeeft dat ook zij de grip verliezen. Je zou bijna denken dat voor een gigant als PwC, die zich voedt met compliance en controle, de eindeloze stroom van regels een kip met gouden eieren vormt. Maar Boone nuanceert dat beeld scherp: “Zelfs wij bereiken onze limieten. De complexiteit dreigt de kern van ons werk – waarde toevoegen voor klanten – te verstikken. En we moeten immers nog mensen vinden die deze regelmonsters willen en kunnen temmen.”

De toegenomen complexiteit, economische onzekerheid en technologische uitdagingen brengen Boone tot een revolutionair besluit: PwC zal voortaan samenwerken met externe, gespecialiseerde partners om te voorkomen dat ze zelf vastroesten in de regels. Dit zet een trendbreuk neer voor de klassieke “Big Four” benadering, waarin alles intern werd afgehandeld. Boone schetst een grimmig beeld van de toekomst voor de regelzuchtige overheden: “Als dit zo doorgaat, dreigen we allemaal gevangen te raken in een labyrint van regelgeving waar niemand meer uitkomt – zelfs wij niet.”

Het bericht Topman PwC kraakt uitdijende regelgeving verscheen eerst op Accounting.nl.

Een intern document van PwC International dat uitlekte, gaf aan dat PwC Australië “geen enkele toezichthouder of andere overheids- of wettelijke autoriteit formele, belangrijke of substantiële inzendingen of reacties” mocht verstrekken zonder voorafgaande goedkeuring van het internationale hoofdkantoor. Deze instructie was vastgelegd in een brief van de juridische afdeling van PwC International. De Australische senaat kreeg de hand op dit document, wat aanleiding was voor de recente huiszoeking door de federale politie.

De brief bevat bovendien een waarschuwing dat PwC Australië uit de internationale groep kan worden gezet als het niet de instructies opvolgt. Deze dreiging heeft de Australische senaat verder verontwaardigd en zette de senaatsvoorzitter ertoe aan om publiekelijk kritiek te uiten. Hij stelde dat de brief duidelijk illustreert hoe ver PwC International bereid is te gaan om transparantie en verantwoording te vermijden, vooral in de nasleep van het schandaal.

De oorsprong van het conflict ligt in een incident van vorig jaar, toen PwC Australië werd betrapt op het gebruik van vertrouwelijke overheidsinformatie voor commercieel gewin. Het bedrijf had toegang tot gevoelige fiscale informatie en gebruikte deze om belastingontwijkende constructies op te zetten voor grote bedrijven. Dit leverde PwC Australië destijds aanzienlijke financiële voordelen op, maar het misbruik kwam uiteindelijk aan het licht. Sindsdien heeft de Australische overheid tientallen contracten met PwC beëindigd en zijn er diverse onderzoeken gestart naar het bedrijf.

Het bericht Beerput PwC Australië steeds verder open verscheen eerst op Accounting.nl.

LCF haalde ongeveer 237 miljoen pond op bij beleggers door rendementen tot 8 procent te beloven. De ondergang van LCF in 2019 leidde tot strafrechtelijke en wettelijke onderzoeken, evenals een onderzoek naar het toezicht van de Financial Conduct Authority (FCA).

“In elk van deze drie audits hebben de accountants gefaald in het identificeren en beoordelen van de risico’s op een afwijking van materieel belang door inzicht te krijgen in de activiteiten van LCF”, zegt Jamie Symington, plaatsvervangend uitvoerend adviseur bij de FRC tegen de Financial Times. “Deze overtredingen zijn aanzienlijk ernstiger omdat alle accountants wisten dat ze een groeiend bedrijf controleerden dat zich bezighield met de verkoop van ongereguleerde financiële producten aan particuliere beleggers en dat potentiële beleggers zouden kunnen vertrouwen op de schone accountantsverklaringen.”

In een verklaring zei EY: “Onze 2017-audit van London Capital & Finance voldeed niet aan onze standaarden en hiervoor bieden wij onze excuses aan. We hebben belangrijke stappen ondernomen om de geconstateerde problemen aan te pakken en we zetten ons in om van onze fouten te leren.”

Het bericht Britse PwC en EY beboet in spaarschandaal verscheen eerst op Accounting.nl.

Evergrande was ’s werelds grootste projectontwikkelaar met de zwaarste schuldenlast en meer dan $300 miljard aan verplichtingen. Het concern  ging in 2021 failliet en veroorzaakte een bredere liquiditeitskrapte in de Chinese vastgoedsector. Verschillende pogingen om een herstructureringsplan overeen te komen mislukten.

PwC was de accountant van Evergrande toen de ontwikkelaar in 2009 naar de beurs ging en zijn handtekening zette onder de boeken toen het bedrijf tijdens de vastgoedhausse in China snel uitbreidde met een torenhoge leverage. Het Big Four kantoor heeft zijn functie vorig jaar neergelegd. De Accounting and Financial Reporting Council van Hong Kong zei in 2021 dat het een onderzoek instelde naar PwC’s controle van de jaarrekening van Evergrande over 2020. De raad zei dat PwC een “goedkeurende accountantsverklaring” had afgegeven in zijn rapport over de jaarrekening van Evergrande over 2020, “maar geen melding had gemaakt van materiële onzekerheden met betrekking tot de continuïteit van de onderneming”.

Het bericht PwC riskeert rechtszaak Evergrande verscheen eerst op Accounting.nl.